Ανέκαθεν μου άρεσαν οι ανασκοπήσεις. Με θυμάμαι μικρό να κάθομαι μπροστά στη τηλεόραση στο τέλος του έτους και να παρακολουθώ κάθε είδους ανασκόπηση για τη χρονιά που περνούσε: οικονομική, πολιτική, αθλητική, κλπ. Τώρα που το ξανασκέφτομαι ίσως αυτό να έχει να κάνει με την απέχθεια μου για τα "τέλη" (όχι τα κυκλοφορίας): δεν μου αρέσει να τελειώνει κάτι, οτιδήποτε και να είναι αυτό: ένα προφιτερόλ, μια απλή / κανονική ημέρα, ένα σαββατοκύριακο, μια σχέση, ακόμη και μια δύσκολη σχολική χρονιά. Εκεί λοιπόν που μαθητές και οι συνάδελφοι, τέτοιες μέρες κάθε χρόνο, είναι (εντελώς φυσιολογικά) μες τη τρελή χαρά που επιτέλους έφτασε το Καλοκαίρι εμένα με πιάνει μια μικρή μελαγχολία επειδή τελείωσε... Αλήθεια το λέω, μη νομίσετε ότι αυτά τα γράφω μπας και τα διαβάσει κανένας "από-πάνω". Με τον Κυριάκο "τον άρχοντα της διαθεσιμότητας" να είναι στα κάτω του δεν έχω λόγους να προσπαθώ να πέσω στα μαλακά σε κάποια μελλοντική αξιολόγηση / διαθεσιμότητα... Ίσως λοιπόν α...